2

2) FazlaYemek:


Kim midesini kontrol etmesini
bilirse, dinini korumuş olur. Açlığa dayanmasını bilen güzel ahlâka erişmiş
olur. Muhakkak ki günahlar aç olana uzak, tok olana daha yakındır. Şüphesiz ki
az yemek, kalbe incelik kazandırır, nefsinin isteklerini dizginler, öfkeyi
azaltır. Ayrıca, kişiyi tembellikten, hastalıktan ve gevşeklikten kurtarır.
Nitem Lokman Hekim oğluna şöyle demiştir: "Ey oğulcuğum! Mide dolarsa düşünme
uykuya dalar, hikmet dilsiz kalır, uzuvlar da ibâdet için hareket etmez." Fazla
yemek, pek çok şerre sebep olur. Çünkü fazla yemek, uzuvları ma'siyetlere
yöneltir, tâatlerden alıkor. Doğrusu şer olarak da bu ikisi yeter. İ'tikâftaki
mü'minin, kendisini ibâdetten alıkoyacak her şeyden, bu arada çok ve çeşitli
yemekten uzaklaşması gerekir. Nitekim Hz. Ömer (r.a.) şöyle demiştir: "Çok yemek
yiyen, Allah'ı zikretmekten bir lezzet alamaz."
İ'tikâf, mü'min için, daha önce
lezzetine varılmış pek çok şeyden uzak kalma hususunda nefsini terbiye etme ve
alışkanlık haline gelmiş pek çok şeyden müstağnî kalma husûsunda nefsiyle
mücâhede imkânıdır. Çay tiryâkilikleri, çerez ve benzeri alışkanlıkları gibi
bağımlılıkları varsa, sık sık ağzına giren şeyleri tekrar gözden geçirme
fırsatıdır. İ'tikâftaki mü'min, yemeğin çeşitliliğine ve çok yemeye önem
vermemekle vakit kazanmış olur; zikir ve tâate yönelebilir, kötü
alışkanlıklardan bu vesile ile kurtulabilir.